Wraz z pojawieniem się egzaminów zewnętrznych oraz systematycznym przygotowywaniem kolejnych raportów, pojawiła się potrzeba zaplanowania procesów konsekwentnego podnoszenia jakości pracy szkół w zakresie kształcenia.

W taki sposób pojawił się pomysł zobowiązywania szkół do opracowywania programów naprawczych. Obowiązek opracowywanie tego typu dokumentów, choć pod nieco inną nazwą, zapisano między innymi w ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty z późn. zm.) gdzie w artykule 34 ust.2 zapisano, że w przypadku stwierdzenia niedostatecznych efektów kształcenia lub wychowania w szkole organ sprawujący nadzór pedagogiczny poleca dyrektorowi danej placówki opracowanie, w uzgodnieniu z organem prowadzącym, programu i harmonogramu poprawy efektywności kształcenia lub wychowania. Wdrożenie programu następuje w terminach określonych w harmonogramie, zaakceptowanych przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny. Program musi uwzględnić uwagi i wnioski zgłoszone przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny.

Program poprawy efektywności to zadanie nieco poszerzone, w stosunku do działania określonego popularnie programem naprawczym, niemniej w jednym i w drugim przypadku chodzi o to samo, o zidentyfikowanie niższych niż oczekiwane efektów dydaktycznych bądź wychowawczych szkoły i sformułowanie projektu, który pozwoli w przyszłości na wyeliminowanie przyczyn stwierdzonych braków czy uchybień. Ponadto program naprawczy zarządza najczęściej dyrektor szkoły a tak opracowany dokument stanowi najczęściej element regulacji wewnątrzszkolnych ani nie wymagających uzgodnień z organem nadzorczym, ani nie zakładający zbyt poważnych konsekwencji na skutek nie osiągnięcia zamierzonych efektów.

Pracę nad programem naprawczym zawsze należy rozpocząć od dokładnego określenia oraz wnikliwej analizy faktycznego stanu wyjściowego a następnie zdiagnozowania i określenia obszarów niedostatku, braków oraz trudności, które miały albo mogły mieć wpływ na efekty uznane za niedostateczne czy wręcz za negatywne.

Równolegle warto przyjrzeć się temu, co w szkole robi się dobrze, co składa się na zbiór jej atutów oraz kto i co robi w sposób szczególnie wartościowy. Badanie to ma na celu ustalenie co i w jaki sposób można będzie wykorzystać projektując działania naprawcze. Warto również przyjąć założenie, że konieczne będzie na każdym etapie pracy angażowanie wszystkich, którzy mogą pomóc w uzyskaniu pożądanych rezultatów - nauczycieli, uczniów i rodziców, a nawet, jeśli taka jest potrzeba, innych pracowników szkoły.

Więcej o formułowaniu właściwych programów naprawczych czytaj tutaj.

źródło: eduinfo.pl